Geen uitzetcentra in Amsterdam
Hoewel vreemdelingenbeleid nationaal bepaald wordt, kan Amsterdam er te allen tijden voor kiezen om aan landelijk beleid niet mee te werken. In het geval van uitzetcentra vindt Amsterdam Anders/De Groenen dit van immens belang. De gemeente heeft namelijk niet alleen de plicht landelijke wetten zoals die over vreemdelingen uit te voeren, maar ook een zorgplicht voor haar inwoners. Op het punt van vreemdelingenbeleid zijn die twee plichten strijdig met elkaar. Amsterdam Anders/De Groenen kiest voor de zorgplicht. Hieruit volgt dat de gemeente een deel van het beleid van minister Verdonk niet zou moeten uitvoeren. We moeten ongehoorzaam zijn en onze medeverantwoordelijkheid nemen voor de levens van mensen die net zo goed recht hebben op een leven in goede omstandigheden. Amsterdammers die hier geboren zijn hebben niet meer of minder recht op alles wat de stad te bieden heeft dan mensen die per toeval ergens anders ter wereld zijn gekomen.

Geïllegaliseerden zijn ook Amsterdammers en mogen niet gecriminaliseerd worden. Ze wonen in Amsterdam en hebben hun sociale omgeving hier opgebouwd. Ze wassen onze borden in restaurants en brengen iedere morgen onze krant. Het is onmenselijk deze Amsterdammers bureaucratisch om zeep te helpen en te doen alsof ze niet bestaan.

Eerlijke handel en andersglobalisering nu!
De gemeente Amsterdam moet een grote rol spelen bij het terugdringen van de negatieve invloed die wereldwijde multinationals uitoefenen op de stad. Merken lappen alle regels en fatsoen aan hun laars en laten bijvoorbeeld hun kleding onder erbarmelijke arbeidsomstandigheden maken in landen als Indonesië en Bangladesh maar worden als vermogende brievenbusondernemingen maar al te graag in Amsterdam verwelkomd. Grote bedrijven lobbyen voor voordelige tarieven en regels of het uitblijven van wetgeving in de stad. Ze bepalen welke beurzen er komen, hoe het straatbeeld eruit ziet en sponsoren scholen. Amsterdam Anders/De Groenen wil dat burgers, en niet bedrijven bepalen hoe onze wereld er uit ziet. We moeten er voor zorgen dat de diversiteit en vrijheid hier zegeviert, dat Amsterdam een stad is waar dieren- en mensenrechten worden gerespecteerd en het nietsontziende winststreven in onze straten niet langer de drijfveer achter elke beslissing is. Ook moet de overheid het recht van burgers en consumenten op volledige informatie over productieprocessen waarborgen. Amsterdam Anders/De Groenen  wil het democratische proces versterken en via de regelgeving door de raden de greep op de grote bedrijven versterken.

Amsterdam Anders/De Groenen heeft eerder met succes voorgesteld de stad een rol te laten spelen bij het uitbannen van cacaoslavernij. Met de grootste cacaohaven ter wereld heeft Amsterdam daar een sturende hand in. Inmiddels kunnen bedrijven die aantonen dat ze slavernijvrije cacao importeren korting krijgen op het havengeld. Liever zien wij natuurlijk dat cacao, maar ook andere producten zoals koffie en kleding, die niet volgens de internationale arbeidsnormen zijn geproduceerd alleen binnen mogen komen als een proces van voortdurende verbetering van de arbeidsomstandigheden uitgevoerd wordt.

Koop duurzaam en eerlijk geproduceerde goederen in
Door de liberalisering van de handel komen arbeidsvoorwaarden en milieunormen onder grote druk te staan. Bedrijven die internationaal opereren krijgen steeds meer invloed op de samenleving, ook buiten onze landsgrenzen. De Nederlandse overheid is verplicht om zich ervan te verzekeren dat de waarden en normen waaraan zij zich via internationale verdragen verbonden heeft, door Nederlandse bedrijven die internationaal opereren worden nageleefd. Dat vereist een actieve rol van de overheid; als wet- en regelgever, als eindverantwoordelijke voor het toezicht op de uitvoering, en als 'voorbeeldconsument'. De ‘Handreiking Schone Kleren’ waarin de gemeente, op voorstel van Amsterdam Anders/De Groenen, belooft kleren verantwoord in te kopen is een goede stap in die richting. De gemeente moet deze belofte dan nog wel nakomen! Het stadsbestuur moet zijn rol als spiegel voor de bewoners serieus nemen, door alleen bij bedrijven in te kopen die volgens milieu-, arbeids- en mensenrechtenorganisaties natuur en bevolking met respect behandelen.

Daarnaast kan de gemeente Amsterdam een voorbeeldfunctie vervullen. Het beleid van de gemeente Amsterdam om slechts verantwoord hout te gebruiken in publieke werken functioneert heel goed is en bewijst dat het kan. Maar dit kan bijvoorbeeld ook door te zorgen dat daar waar de gemeente als werkgever optreedt, er ecologisch en vanuit het oogpunt van dierenwelzijn, verantwoord voedsel in haar kantines te verkrijgen is. Tevens moet de gemeente het vergroten van dit aanbod stimuleren, en zouden op alle officiële ontvangsten, diners en recepties van de stad Amsterdam voor biologische –al dan niet vegetarische- hapjes en drankjes gezorgd moeten worden. Zie hiervoor verder hoofdstuk 7; kleinschalige economie.

Geen relaties met dictatoriale regimes
Amsterdam Anders/De Groenen wijst iedere samenwerking tussen de stad en dictaturen af. Geen vriendschapsbezoeken aan en van landen waar de mensenrechten met voeten worden getreden! Steun aan de bewegingen die proberen de democratie in die landen te herstellen is wèl van essentieel belang. Dit kan onder meer door het gratis beschikbaar stellen van ruimtes en infrastructuur voor solidariteitswerk. Amsterdam moet vooral meteen beginnen met directe economische steun aan landen die door ongelijke ruil en torenhoge schuldenlasten steeds armer worden.

Meer ontwikkelingssamenwerking
Amsterdam Anders/De Groenen wil dat het structurele gemeentelijke budget voor ontwikkelingssamenwerking wordt verhoogd naar tenminste 1 euro per inwoner per jaar. De schuldenlast van deze landen moet worden afgeschreven en de opbouw moet op basis van een reële overdracht van kennis en rijkdom van het rijke westen naar de ontvangers in plaats van andersom. Een voorbeeld is lokale kennisoverdracht van de gemeente Amsterdam zoals de grondsaneringsprojecten van de Milieudienst Amsterdam.
Het systeem van stedenbanden moet uitgebreid en verdiept worden. Juist ook met landen van waaruit niet veel immigranten hier een thuis hebben gevonden: de reden dat we geld geven is niet omdat er nou eenmaal veel nieuwe inwoners uit dat land komen. Nee, we hebben allemáál recht op een menswaardig bestaan, ongeacht de plek waar we geboren zijn.