Recht op anders zijn
Amsterdam is uniek, net als haar inwoners. Volgens Amsterdam Anders/De Groenen moet je jezelf kunnen zijn in de stad. Amsterdam Anders/De Groenen zet zich vooral in voor mensen die tegen de stroom ingaan. Wij willen dat de waarde erkend wordt van een stad vol bijzondere mensen, sommigen van verre, anderen van wie de voorouders hier al eeuwen vertoeven. Spelen, plezier hebben en ontspannen moet mogelijk zijn in de stad. Niet alleen hard werken, geld verdienen en serieus aanpoten hoeft als maatstaf te gelden. Het is belangrijk dat niksdoen geaccepteerd wordt en dat het primaat van continu produceren wordt doorbroken. Het leven is ook om van te genieten! Waarom zou alles wat afwijkt verdacht zijn? Iedereen heeft het recht op zijn en haar eigen identiteit - om niet doorsnee te zijn, (of juist wel) en zich niet aan te passen. Met zijn allen zijn we er verantwoordelijk voor dat er ruimte is voor ieders eigenheid. Alleen dan blijft Amsterdam voor iedereen en is er plaats voor ons allemaal, op een open, positieve en vrije manier. De gemeente moet zich met deze zaken helemaal niet bemoeien, alleen in zoverre dat het haar plicht is dit belangrijke recht te waarborgen.

Inburgeren van twee kanten
Of je nou veel of weinig van ieders achtergrond weet, respect voor elkaar zou volgens Amsterdam Anders/De Groenen vanzelfsprekend moeten zijn. Amsterdam Anders/De Groenen vindt dat inburgeren van twee kanten moet komen. Mensen onder dreiging van boetes in laten burgeren verbetert de aansluiting tussen de bestaande maatschappij en nieuwkomers niet.
De ondoordachte invoering van marktwerking voor inburgeringscursussen heeft desastreuze gevolgen: Docenten worden en masse ontslagen en cursusaanbieders werken vervolgens met ongekwalificeerd personeel. De kwaliteit van de cursussen holt hierdoor achteruit, ook doordat leerlingen van alle niveaus door elkaar geplaatst worden. Amsterdam Anders/De Groenen stelt daarom de volgende maatregelen voor: Alle cursusaanbieders dienen te werken met fatsoenlijk betaald, gekwalificeerd personeel; en alle aanbieders dienen over deugdelijke faciliteiten te beschikken, zoals een volwaardig leslokaal en computerondersteund onderwijs. Daarbij zou er een maximumverschil van één taalniveau binnen een cursusgroep mogen zijn en dienen analfabeten in aparte groepen geplaatst te worden.
Uiteraard is het de bedoeling dat mensen zich verdiepen in de Nederlandse maatschappij, om zich daardoor beter te kunnen redden in dit land. Maar Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Ghanese en andere subculturen horen inmiddels evengoed tot de Nederlandse maatschappij. En dus mogen Amsterdammers die hier eerder waren ook wel wat leren over hun nieuwe buren. Geen enkele cultuur is perfect, maar met interesse in elkaar kom je een heel eind. Eenzijdige dwang om mensen zich maar aan te laten passen aan de Nederlandse regelcultuur is voor Amsterdam Anders/De Groenen onaanvaardbaar. Het is om die reden dat Amsterdam Anders/De Groenen de gemeenteraad laat kennismaken met een cursus inburgeren andersom, waar raadsleden meer te weten komt over alle culturen die in Nederland thuis zijn.

De openbare ruimte is niet te koop
De stad is één groot reclamebord. Het Amsterdamse televisiestation AT5 zit vol met reclame. Steeds meer evenementen en culturele instellingen in Amsterdam, van de Uitmarkt tot aan de Marathon, zijn afhankelijk van sponsoring. Zelfs gangen van scholen, pleinen en sportveldjes hangen vol met reclame. Daarmee wordt steeds meer ruimte commercieel gemaakt. En dat ook nog eens op een buitenproportionele manier, door middel van enorme schermen, eindeloze herhaling en afstompend simplisme en seksisme. Alles lijkt te koop voor het grote geld. Deze uitverkoop gaat zover dat zelfs de (verkeers)veiligheid in gevaar komt. Dichtgeplakte tramhaltes verhinderen het vrije zicht op de achterliggende fietspaden. En gevelwanden zijn onzichtbaar achter de immense steigerdoekreclames. Door alle reclame-uitingen zien verkeersdeelnemers verkeersborden vaak niet eens meer.
Dit soort sponsoring zorgt ervoor dat je als burger een steeds beperkter aanbod voorgeschoteld krijgt. Ondertussen lijken alle winkelstraten op elkaar (en op die van elke andere willekeurige grotere stad) door een plaag aan saaie eenheidsketens, die hun bestaan ook alleen maar danken aan het doordraaien van biokuikens of het uitknijpen van veraf wonende arbeiders en arbeidsters die zwoegen voor hun levensonderhoud. Boodschappen in de openbare ruimte zouden zich moeten beperken tot mededelingen aan bewoner en bezoeker, zonder winstoogmerk. Het neerzetten van aparte bouwsels voor reclame, zoals een reclamescherm van 117 vierkante meter op het Rembrandtplein, is voor Amsterdam Anders/De Groenen al helemaal uit den boze. Het leven gaat niet alleen om verkopen of winst maken, en de stad zou haar inwoners niet alleen als consumenten moeten benaderen.
Het stadsbestuur doet zelf hartelijk mee aan de simplificatie en verproducting van de stad door middel van de geldverslindende reclamecampagne ‘I Amsterdam’. Deze campagne probeert de stad bij elkaar te houden door middel van promotiemateriaal. Het is natuurlijk het beleid van het bestuur dat dat moet veroorzaken, niet een gladde brainwave van een reclamebureau.
Tegenover “Het Product Amsterdam” dat elke vierkante meter probeert commercieel uit te baten stelt
Amsterdam Anders/De Groenen: de stad is van ons allemaal! Dat betekent onder meer het onmiddellijke herstel van de wildplakplaatsten voor niet-commerciële uitingen van de burgers. Posters, stickers, muurkranten e.d. maken deel uit van de communicatie tussen burgers en hun organisaties. Meer zon, minder reclame: voor niks gaat de zon op!

Steun aan lokale media
Laagdrempelige lokale media zijn belangrijke middelen voor burgers om deel te nemen aan het maatschappelijke debat. Amsterdam is een stad met honderden actiegroepen en duizenden meningen, die allemaal mee moeten kunnen doen aan de discussie en moeten kunnen bepalen wat de discussieonderwerpen in de stad zijn. De gemeente moet daarom maatschappelijke en culturele organisaties helpen bij het opzetten van eigen communicatiekanalen. Deze kanalen moeten toegankelijk zijn voor alle burgers van Amsterdam. Ook daarom is het belangrijk dat de gemeente gratis internet aan al haar inwoners biedt. Een initiatief als Amsterdam Wireless, dat gratis internet aan iedereen in Amsterdam-Oost mogelijk maakt, moet actief worden gesteund door de gemeente. Ook de lokale televisie zou een platform moeten zijn voor lokaal debat. Het gemeenschapsgeld dat wordt gestoken in lokale media moet daarom worden besteed aan een onafhankelijke nieuwsvoorziening die zich vooral zal moeten richten op het nieuws uit de wijken. Voor het grootstedelijke nieuws is er het Amsterdam bulletin van het nieuws op RTVN-H en het AT5 nieuws.
Ook lokale radio moet mogelijk blijven in de stad. Door de dure uitverkoop van zenderfrequenties is de overheid veel strenger gaan controleren op piraterij. Amsterdam Anders/De Groenen vindt dat de ether vrij is voor iedereen. Alleen als direct gestoord wordt op noodlijnen zou moeten worden opgetreden. Belangrijke platforms zoals Radio 100 moeten weer terug de lucht in!

Vrijheid van meningsuiting en demonstratie
Iedereen in de stad heeft het recht om te communiceren. Op welke manier dan ook, zolang dat maar vreedzaam gebeurt. (Niet commercieel-)flyeren, spandoeken omhoog houden, posters tonen en verspreiden mag gewoon, net als demonstreren. Het recht om te demonstreren ligt aan de basis van onze democratie en mag bij geen enkele manifestatie in de stad overboord gegooid worden. Benadrukt moet ook nog worden dat het een democratische verworvenheid is om een demonstratie aan te kondigen en te organiseren, zonder dat er een officiële toestemming voor nodig is. Dit is een belangrijk goed dat te allen tijde verdedigd moet worden. Nu worden nog regelmatig mensen door de politie gearresteerd of lastiggevallen omdat zij hun recht van meningsuiting uitoefenen. En het lijkt alsof in deze tijd van terrorismebestrijding en veiligheidswaan de druk vanuit de politie en het bestuur toeneemt. Mensen worden soms zelfs opgepakt als zij flyers uitdelen! Amsterdam Anders/De Groenen wil een cursus over vrije meningsuiting voor alle agenten in de stad. Wat zou de stad zijn zonder ieders mening?
Maar ook uitingen zonder politiek doel moeten alle ruimte krijgen. Momenteel ondervinden veel straatartiesten hinder van de vergunningplicht die er voor straattheater geldt. Door de koppelingswet is het voor buitenlandse artiesten namelijk vaak niet mogelijk hun theater op te voeren. Amsterdam Anders/De Groenen heeft daarom een voorstel ingediend om het straattheater beter toegankelijk te maken voor alle straatartiesten, ongeacht nationaliteit.